سلام عرض میکنم خدمت همه بازدید کنندگان محترم
سبک های بسیار زیبا و متفاوت مخصوص ایام محرم و صفر در کانال تلگرام قرار گرفت
و هر روز با میانگین 15 سبک مداحی در کانال تلگرام بروز هستیم
هم اکنون عضو کانال ما شوید
كوفه نیا كه مردمش وفا ندارن
نامرد و بی مُروتن حیا ندارن
خدا می دونه كه دروغه وعده هاشون
گلاتو له میكنن اینجا زیر پاشون
از پشت سر خنجر كشیدن پیشه شونه
نامردی كردن عادت همیشه شونه
از برق سیم و زر و سكه همه كورند
مردم شهر كوفه از خدا بدورند
مسلمت اینجا شده آوراه ی كوچه
حسین من رقیه رو نیاری كوفه
اگه با دخترت به سوی این دیاری
یادت باشه گوشواره هاشو در بیاری
غریب كشی تو شهرشون سابقه داره
خیلی برات حرف دارم از دارالاماره
اینجا با سر بریدن از تن خو گرفتن
با خون ریخته ناب حق وضو گرفتن
ممنونم از خدا نذاشت كه نا امیدشم
آرزوم بود كه واسه حسین شهید شم
حس میكنم تو كوفه كربلارو آقا
درد و غم و مصیبت و بلا رو آقا
نقشه كشیدن اینها واسه اصغر تو
براش بمیرم ارباً اربا اكبر تو
شمر روی سینه ات آقاجون تو میكشی آه
زینب اگه دق نكنه خوبه به والله
رقیه رو می برن اینها به اسارت
زینب میبینه به سرت میشه جسارت
پسر عمو جانم،تنهایم،نیابه كوفه ای آقایم
هزار باری كه مردم و زنده شدم
فقط من از روی تو شرمنده شدم
به خونه ی یه زن پناهنده شدم
ثارالله،ثارالله
خدارو شكر سفیرتم ای نور عین
برات زبون گرفته ام با شور و شین
و الله ما لی امیر غیر الحسین
پسر عمو،پسرعمو،كوفه نیا
نصیب من خسته،حالی شد
بدون كه دور من،خالی شد
سرم رو دارالاماره میزنند
با پا به جسم پاره پاره میزنند
تنم رو به میخ قناره میزنند
ثارالله،ثارالله
خدارو شكر سفیرتم ای نور عین
برات زبون گرفته ام با شور و شین
و الله ما لی امیر غیر الحسین
پسر عمو،پسرعمو،كوفه نیا
تو دل از این غصه،آتیشه
آقا سرانجامت چی میشه؟
می ترسم از اینیكه بی سقا بشی
كنار نعش اكبرت تنها بشی
پریشون اسیری ِ زنها بشی
ثارالله،ثارالله
خدارو شكر سفیرتم ای نور عین
برات زبون گرفته ام با شور و شین
و الله ما لی امیر غیر الحسین
ستاره میباره از دو چشم ترم
همه آرزومه دیدن یه حرم
بخون از تو چشمام حرفای دلم و
ببین که فراقت چی آورده سرم
یادم مونده/ بین الحرمینت/ عمریه من هستم/ زیر دینت
یادم مونده/ حرم زیباتون/ ضریح و نیمه شب/ پایین پاتون
دلم تنگه برای تو بذار بیام آقا به کربلای تو 2
با اینکه آقاجون از تو من خجلم
خدا زده مهرت رو به آب و گلم
یعنی پایین پات میشه من بمیرم؟!
نذار که بمونه آرزو به دلم
من میخوام تا/ عقده ی دل واشه/ نذر شما جونم/ آقا فدا شه
یعنی میشه/ لحظه ی جون دادن/ گوشه ی ضریحت/ روحم جدا شه
میشم آخر فدای تو میشم کبوتر گنبد طلای تو 2
حرم شده خواب و ذکر روی لبم
ببین ز فراقش من به تاب و تبم
دارم تو اتاقم عکس گنبد تو
آقا شده نامت ذکر روز و شبم
مبتلاتم/ مدیون نگاتم/ فخرم اینه آقا/ عمری گداتم
گفتم هر دم/ هر کجا که رفتم/ دیوونه ی صحن و/ عیوون طلاتم
گذشت از سر جنون من بیا بگیر با چشمات آقا جون من 2
(با دل بی قرار می گم آقا
به سوی این دیار نیا نیا) 3
تو دلم یه دنیا حرف بی جوابه
غصه ی دل من (کودک ربابه2)
بخاطر دل رقیه ات نیا نیا نیا نیا
نزار بره زینب اسارت نیا نیا نیا نیا
وای وای وای وای
(میون شهر غم چه بی کسم
برای غربتت دلواپسم) 2
اینجا حرف مردم،حرف تیر و نیزه است
شهر کوفه پر از(دیده های هرزه است 2)
نزار رقیه بی بابا شه نیا نیا نیا نیا
پای کسی تو خیمه وا شه نیا نیا نیا نیا
وای وای وای وای
(نمی دونی که این حرامیا
برا حرم دارن چه نقشه ها) 2
روی نیزه با سنگ،می زنن سرت رو
می زدن تو بازار،(حرف دخترت رو 2)
حرمتتو میشکنن آقا نیا نیا نیا نیا
تو رو قسم به جون زهرا نیا نیا نیا نیا
وای وای وای وای
از خوشی های جهان درد و غمت مارا بست
از زیادی عطای تو کمت مارا بس
ما همه ریزه خوره سفره ی احسان توایم
تکه نانی که دهی از نِعَمَت مارا بس
گر نشد قسمت ما دیدن بین الحرمین
زدن سینه به زیر علمت مارا بس
گرچه روی تو ندیدیم ولی در دم مرگ
گر بر این دیده گزاری قدمت مارا بس
تو یَم جودی و ما تشنه ولی در همه عمر
قطره ای از یَم جود کرمت مارا بس
کوفه را با تو حسین جان سر و پیمانی نیست
هرچه گشتم به خدا صحبت مهمانی نیست
به خدا نامه نوشتم،به حضورت نرسید
آنچه مانده است مرا غیر پشیمانی نیست
جگرم تشنه ی آب و لب من تشنه ی توست
بین کوفه بخدا مثل من عطشانی نیست
موی مرا دم دروازه به میخی بستند
همچو زلفم بخدا زلف پریشانی نیست
زره ام رفت ولی پیروهنم دست نخورد
روزی ِ مسلمت انگار که عریانی نیست
دخترم را بغلش کن به کنیزی نرود
چه بگویم كه در این شهر مسلمانی نیست
***
اینان که حرف بیعت ِ با یار می زنند
آخر میان کوچه مرا دار می زنند
اینجا میا که مردم مهمان نوازشان
طفل تو را به لحظه ی دیدار می زنند
یعنی كسی که باشد عزادار می زنند
دیدم برای آمدنت روی اُشتران
چندین هزار نیزه فقط بار می زنند
آقا برای لطمه به طفل سه ساله ات
هر لحظه حرف سیلی و مسمار می زنند
فتوای خون ِ نسل علی شد حلال را
هر شب ز روی ماذنه ها جار می زنند
آقا نیا که آخرش این شور چشم ها
تیری به سوی چشم علمدار می زنند
سربسته بگویمت که پریشان زینبم
حرف اسیر کوچه و بازار می زنند
می ترسم از دمی که یتیمان تو حسین
پایین پای نیزه تو زار می زنند
حسین یا حسین،حسین یا حسین
حسين صاحبِ القُبّة السّاميَة
حسين ساكنِ التُربَةِ الزّاكيَة
حسين قتيلَ العَبَرات حسين اسيرَ الكُرُبات 2
بَدرُ الدُجی/ خَيرُ الوَری/ نورُ الهُدی/ يا أباالشّهدا 2
جانم حسين 4
حسين پادشاه همه كائنات
حسين جلوه ی قَد أقَمتَ الصّلاة
حسين شه كرببلا حسين عزيز مصطفی 2
شاه وفا/ حيدر نما/ خون خدا/ ياأباالشهدا 2
جانم حسين 4
حسين رمز كافْ، ها و ياء، عين و صاد
حسين جان عالم فدای تو باد
حسين تويی رمز حيات حسين دليل نِعَمات 2
مرد بلا/ صبر و صفا/ عشق خدا/ يا اباالشهدا 2
جانم حسين 4
"اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ"
*بلد نیستم سلام بدم و دستم رو روی سینه ام نذارم،از بچگی یادم دادن هر جا سلام بهت دادم دستم بی اختیار میاد رو سینه ام، ان شاء الله این سینه شب اول قبر شهادت بده، یه جوری سلام بده امشب اسم مارو هم جزو زائرها بنویسن: "اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ"*
فرقی ندارد که جهنم یا بهشت است
هر جا که می گویم حسین ؛ آنجا بهشت است
هر روز از این روضه به آن روضه دویده
حق دارد آن که گفته این دنیا بهشت است
*مولا جان! دیگه بالاتر از این چی می خوام،بهشت من همین روضه های توست، مگه نگفت: هر جا روضه ی ماست،حرم ماست، هر جا ذکر ماست،روضه ی ماست، حرم ماست، ما هم همون جا هستیم*
چشمی که از داغت نمی بارد جهنم
*این شبا سعادتمند دنیا و آخرت،خوشبخت الی الابد اونی ِ که تا بگن:"اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ"همچین که بگن، مرحوم شوشتری میگه: نشانه ی ایمان محبت حسین ِ، اگه دیدی سه بار میگن: "صَلَّ اللهُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللهِ" دلت هیچ خبری توش نمیشه، منقلب نمیشی، نگران شو، احساس خطر کن.آقا جان، هر چی رو می خوای ازم بگیری، بگیر، این دو قطره ی اشک رو نگیر*
چشمی که از داغت نمی بارد جهنم
چشمی که از داغت شود دریا بهشت است
شش گوشه را از شش جهت دیدیم و گفتیم
از هر جهت این کعبه ی زیبا بهشت است
***
کربلا،کربلا،کربلا،کربلا(2)
این دل ِ تنگم عقده ها دارد
گوئیا میل کربلا دارد
***
دلم برا حرمت پر میزنه،برا حرمت پرمیزنه
***
دستم از ضریحت کوتاهه
تا حرم تو خیلی راهه
ذکرم یا اباعبدالله ِ
رویامه،رویامه،رویامه
کربلا آخر دنیامه
حسین بن علی آقامه(2)
***
شش گوشه را از شش جهت دیدیم و گفتیم
از هر جهت این کعبه ی زیبا بهشت است
بالا و پایینی ندارد خانه ی تو
بالای سر فردوس و پایین پا بهشت است
*خدا قسمتت کنه زیارت امام حسین علیه السلام رو، "مَنْ زَارَه ُ مَنْ زَارَ اللَّهَ فِی عَرْشِهِ" دیدی حجله میزنن جوون ناکام، معمولاً کسی که ازدواج نکنه از دنیا بره ناکامه، اما ناکام حقیقی اونیه که کربلا ندیده بمیره، آی جوون یه بارم شده خودت رو برسون کربلا، اگه من تا صبح هم ثواب زیارت کربلا رو بگم، بازم حرف هست، من خلاصه اش میکنم تو یه روایت،امام صادق فرمود: اگه مردم بدونند ثواب زیارت کربلارو قالب تهی می کنند،می میرند از شوق کربلا. در خانه اگر کس است یک حرف بس است، اگه بدونی چه ثوابی داره،اونم همه شبا یه طرف شب جمعه هم یه طرف، آخه شب های جمعه یه صدایی میآد کربلا، همه ی انبیاء و اولیا میان شب جمعه کربلا این صدارو بشنون،یه صدایی هی میگه:" بُنَیَّ" *
اگر کشتند چرا آبت ندادند
چرا زآن دُر نایابت ندادند
*زهرا زائر شب های جمعه است*
گفتند زهرا زائر شب های جمعه است
گفتیم زیر پای مادرها بهشت است
*بی بی جان! مارو هم با خودت ببر. بیایید دست بزنیم به رشته های چادرش،مارو هم ببر، دیدی مادر می خواد یه جایی بر ِ، بچه التماس میکنه، منم ببر، من تنهایی نمونم تو خونه، امشب همه به مادر التماس کنند، منم ببر،تا حسین زنده است منم ببر،حسین....،ابی عبدالله فردا شصت هزار درهم داد کربلارو خرید،اینی که میری کربلا راحتی، فکر میکنی تو خونه ی خودتی،چون آقات خریده این زمین رو، ای قربونت برم، یه چیزی بگم و زود رد شم، من از شما سئوال میکنم،آدم یه زمین رو میخره، زمین که بی آب نمیشه، میری یه زمین بخری،میگی آبم داره؟ مهریه ی مادر این آقا همه ی آب های عالم ِ،شصت هزار درهم داد زمین رو خرید، مشخص کرد ابعاد این زمین رو، دوباره برگردوند به صاحبانش،بعضی ها نوشتن به بنی اسد، روستایی ها بودن، گفت:به یه شرط بهتون میدم،به شرطی که سه روز مهمون های من اومدن ازشون پذیرایی کنید، اینجا یه روزی مهمانخانه ی من میشه، آقا جان! ان شاءالله اربعین ببینیم همدیگه رو کربلا، خوشبحال اونایی که اربعین میرن کربلا،نیت کنیم بریم همه کربلا روز اربعین،نشون بدیم به عالم ابی عبدالله چه سفره ای پهن میکنه.الله اکبر، مثل فردا شروع کرد با اصحابش حرف زدن، "هاهُنا مُناخُ رِكابِنا، هاهُنا مَسفَكُ دِمائِنا، هاهنا مَذبح اطفالنا" گفت و گفت، حالا به زبان شعر ابی عبدالله کربلارو به من و تو نشون بده*
یاران من آماده ی ایثار باشید
باید مقیم سرزمین یار باشید
اینجا مقام قرب رب العالمین است
اینجا همانا کعبه ی اهل یقین است
اینجا اگر از دامن کعبه جدایید
پرواز کردید و در آغوش خدایید
روزی که حق این سرزمین را آفریده
خون شما را با وصال خود خریده
*حالا همه ی این حرف هارو داره میزنه،یه نفر داره گوش میده، صدای گریه اش آروم آروم بلندترشد، دیگه از امشب همتون بخونید: امان از دل زینب*
دیدار معبود شما اینجاست یاران
*ابی عبدالله هنوز داره کلّی حرف میزنه،انگار می خواست خواهر رو آماده کنه، دیدی بخوان یه خبر بدی رو بدن مقدمه چینی میکنن، یک دفعه نمیگن، چه جوری به زینب بگم اینجا کجاست؟*
دیدار معبود شما اینجاست یاران
میلاد مسعود شما اینجاست یاران
اینجا عطش آب و شهادت زندگانی است
اینجا به خون خفتن حیات جاودانی است
*یه نگاه به بغلش کرد،دید داداشا کنارش ایستادن، یه نگاه این طرف کرد دید اصحابش ایستادن.الله اکبر، بذار آروم بخونیم،آخه شاید زینب بشنوه و دلش بلرزه، هنوز زوده عمه ی سادات گریه کنه*
اینجا به روی دست بگرفتم سرم را
وقف خدا کردم علی اکبرم را
اینجا فدای دوست گردد هست عباس
اینجا جدا گردد زپیکر دست عباس
***
سقای دشت کربلا، اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل
*امشب شب روضه است،یه سر بریم حرم عباس*
دستش شده از تن جدا، اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل
***
اینجا به روی دست گیرم اصغرم را
یک شیرخواره نه تمام لشگرم را
*این یه دونه اش صدای گریه ی زینب رو بلند کرد،بعضی ها نوشتن گریبان پاره کرد،بعضی نوشتن از هوش رفت*
اینجا شود سرهای ما از تن بریده
اینجا شود گلهای ما با تیغ چیده
اینجا بود آب روان اشک دو دیده
خواهر زند بوسه به رگهای بریده
شاعر : استاد سازگار
*بچه ها دویدن،بابا بیا عمه از هوش رفت، دوید اومد بالا سر زینب،چه زینبی؟ یه نگاه کرد دید خواهر از حال رفته، زینبی که این همه داغ دیده، مادر از دست داده، پدر از دست داده، برادر از دست داده، یه زن پنجاه و چهار ساله است،ببین یه خانمی که این همه داغ دیده،دیگه طاقتی نداره،یه حسین بیشتر نداره، اومد بالا سرش، مرحوم شیخ مفید میگه:سر زینب رو روی زانوش گذاشت، صدا زد: سکینه یه مقدار آب بیار بابا. الحمدالله فردا آب بود،کسی دنبال آب نگشت. یه ذره آب تو صورت خواهر پاشید،چشماش رو باز کرد،حسینم!داداش چرا این حرف هارو زدی؟ جلو زینب حرف مرگ زدی؟مگه تو منو نمیشناسی داداش؟ این خواهر و برادر هزاران حرف نگفته با هم دارن،زود بردمت سر اصل مطلب. حسین جان این حرفهارو نمیزدی،چی شده تو این سفر؟شروع کرد به دلداری زینب، گفت:خواهرم! رسول خدا جدم از من بهتربود رفت،بابام علی با اون عظمت،با اون شجاعت رفت، مرگ حق ِ، مرگ زینت ماست، مرگ باعث بقای ماست، ناراحت نشو اینم تقدیر الهی است،هی دلداریش داد، مادر رفت،داداشم رفت. یه نگاه کرد زینب،حسین! همه که رفتن، من و به که می خوای بسپاری؟امان امان امان،الله اکبر، نمیدونم دلت تو این لحظه کجای کربلا گیر کرده، اما من همین الان چشم سرم رو می بندم، جلو پله های تل زینبیه، هر کی بلده دنبال من بیاد،اینجا حسین زینب رو بهوش آورد، آب ریخت رو صورت خواهر،اما روز عاشورا،وقتی خودش رو انداخت رو بدن حسین، بجای اینکه یه نفر رو صورت زینب آب بریزه و بیدارش کنه، بجای اینکه زینب رو اینجوری آرام کنند، یه عده با کعب نی،یه عده با تازیانه،سکینه دستاش رو گذاشت رو سرش،بابا! پاشو عمه ام رو کشتن، حسین...........هر کجا نشستی کربلات رو بگیر،بلند بگو حسین..............
سلام ای آقای دلم // بشنو آوای دلم
میپیچه عطر کربلا // میون شبهای دلم
حرمت دریایی تر از چشای دریای منه
کی میشه ببینم دستاتو که توی دستای منه
شبا که میگیره دلم میشینم پای روضه ها
میزنم رو سینه میگم کربلا یا کرببلا
دلم*می خونه برای تو وقتی که میام*توی روضه های تو
وامیشه پرم*میرم کربلای تو
ارباب ارباب 2
بدم اما مال توام // عمریه دنبال توام
بدم اما لطمه زن // روضه ی گودال توام
میسوزم وقتی که میگم با لب تشنه جون دادی
زینت دوش مصطفی چی شده رو خاک افتادی
کاشکی بودم جونم میشد سپر زینب خواهرت
یا که بودم تو کربلا هم رکاب علی اکبرت
خوبه*افتادن به پای تو یا پرپر شدن*پای روضه های تو
هر شب پر زدن*توحال و هوای
ارباب ارباب 2
گره ای خوبه که آقا // وابشه با دستای تو
نامه ای تایید میشه که// داره مهر و امضای تو
میشینم پشت در تا که آخرش در رو واکنی
اميدم اينه روز حشر آقا من رو پيدا كنی
با گناهایی که دارم کار و بارم با آتیشه
اما انقد میگم حسین تا خدا آخر راضی شه
خدا*حساسه به نام تو راحت میگیره*محشر به غلام تو
بالا می بره*ماهارو مقام تو
ارباب ارباب 2
هر جا رو رفتم هر جا رو گشتم
بهتر از هیات جایی نیست ای اربابم
من مست مستم چایی روضت
شراب و اللهِ چایی نیست ای اربابم
از تو حسینیت/ دلمو پر دادم/ میبینم اون روزی که واسه تو سر دادم
بهترین لذته/ بردن نام تو/ هرکسی منصب داره منم غلام تو
من مجنون تو لیلامی من نوکر تو آقامی
تو شاه و من هم رعیت ولی رفیقی و همیشه باهامی
السطلان ابی عبدالله
دار و ندارم ای کس و کارم
زندگیه بی تو سخته ای اربابم
آروم جونم هرکی میدونم
با تو رفیقه خوشبخته ای اربابم
حس قشنگیه/ که یه نوکر زادم/ همه از دم نوکرتو بودن اجدادم
روزگار چرخیده/ رسیده نوبت به/ پسرم که سینه زنه تو روضت آقا
من مجنون تو لیلامی من نوکر تو آقامی
تو شاه و من هم رعیت ولی رفیقی و همیشه باهامی
السطلان ابی عبدالله
شب هفتِ آقام حسینِ
شب جمعه حرم چه غوغاست
شب هفتِ آقام حسینِ
مادرش فاطمه کربلاست
این نوکر، ولی جامونده
این دوری، اون و سوزونده
اسمش رو، تا که بنویسن
باز از دور، زیارت خونده
حرم هم نبری پای تو
می مونم می مونم می مونم
تا نفس دارم از تو آقا
می خونم می خونم می خونم
اربابم ثارالله یاحسین یاحسین
******
شب هفتْ دیگه غصّه نخور
نگو آقا رو خاک صحراست
دو سه روزی میشه که جسمش
زیر خاک میون بوریاست
رو سینش، علی اصغرش
پائین پاش، علی اکبرش
فاصله است، ولی آقامون
میونِ، سر و پیکرش
سری که مثل ماه دُوْرش پُر
کوکبِ کوکبِ کوکبِ
صوت قرآنش تسلّیِ
زینبِ زینبِ زینبِ
اربابم ثارالله یاحسین یاحسین
******
شب هفتِ آقاست ولی دل
تو شبای دهه اوّلِ
مثل من کی دلش گیرِ اون
روضه های دهه اوّلِ ؟
شرمندم، که زنده موندم
شرمندم، ازت کم خوندم
روضه ی، آتیش و خیمه
بدجوری، آقا سوزوندم
زینب تو که دوریت واسش
مشکلِ مشکلِ مشکلِ
چند روز همسفر شده با
حرمله حرمله حرمله
اربابم ثارالله یاحسین یاحسین
*شب(روز) هفت غم مولا رسیده
نالد یک مادر قامت خمیده
نور دو عینم
مظلوم حسینم
واویلا واویلا آه و واویلا
******
*مادر ،رزق دلم سوزِ عزا بود
سر مقدست بر نیزه ها بود
چَشمم ترِ تو
سنگ و سرِ تو
واویلا واویلا آه و واویلا
******
*دلم از داغ تو بی صبر و تاب است
منزل بعدی ات بزم شراب است
ظلمِ بی کران
چوب خیزران
واویلا واویلا آه و واویلا
باز آمدم از فاطمه برنامه بگیرم
از قاصد اندوه خبرنامه بگیرم
بی نامه ی زهرا ، به عزا ره ندهندم
در پشت درم ، بار دگر نامه بگیرم
سوگند به آن کشته که در پشت در افتاد
در باز شود باز اگر نامه بگیرم ....
ایام محرم شد و ذیحجه سرآمد
در میزنم از پیک سحر نامه بگیرم
چاووش عزا موکب غم را حرکت داد
میل سفرم هست ، سفر نامه بگیرم ....
*دیگه چیزی نمونده این قافله برسه کربلا...*
ای همسفران قافله را تند نرانید
کز اصغر شش ماهه گذرنامه بگیرم 2
شمیم پرچمش میاد،بوی محرمش میاد
چه بلایی سرش میاد،صدای مادرش میاد
یکی میاد یکی میره،شهید میاد اسیر میره
جوون میاد و پیر میره ....
حسین .....
ابی عبدالله رسید منزل سعلبیه،اونجا اتراق کردن،دو تا قاصد از کوفه میومدن،حضرت پرسید از کوفه چه خبر؟!گفتن همین قدر بگیم مسلمت رو کشتن،تا این خبر رو دادن*فَابک للحُسَیْنِ* ارباب ما گریه کرد،فرمود:"رَحِمَ اللَهُ مُسْلِمًا إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَیْهِ رَاجِعونَ" بعد صدا زد حمیده دختر مسلم رو بیارن ..." مسلم تو کربلا پنج تا شهید داره،دوتا آقازادش تو خود کربلا کشته شدن که حضرت تو ناحیه ی مقدسه به اونا سلام می کنه،دوتا آقازادش،محمد و ابراهیم ن که تو مصعب کشته شدن،یه دخترم داره به نام حمیده که تو ماجرای شام غریبان کشته شده،این دختر رو صدا زد ،بغلش کرد،ابی عبدالله دایی این دختره،یه جوری نوازشش کرد که این دختر فهمید یتیم شده"حضرت فرمود مبادا دلتنگی کنی،من هستم ..."خواهران و دختران من هستن"
سکینه این صحنه رو به خوبی داره می بینه،گذشت تا عصر روز عاشورا،با همه وداع کرد،همه رو آرام کرد... این زن و بچه و خواهر رو به خیمه راهی کرد،سوار بر ذوالجناح شد دید دیگه مرکب حرکت نمی کنه..."یه نگاه کرد دید ذوالجناح سرشو پایین انداخته...سکینه مانع حرکت ذوالجناح شده" از اسب پیاده شد"این ناز دانه رو بغل گرفت،یا الله،نمیدونم این نازدانه چه جوری حرف میزد،دل حسین و به لرزه انداخت،فرمود:"لاتحرقی قلبی بدمعک حسرة،مادام الروح فی جُثمانی"یعنی تا زنده ام دلمو آتش نزن..."هر جوری بود این دختر تو بغل بابا آرام گرفت،دست نوازش بابا رو سر دختر قرار گرفت،هر جوری بود دختر رو آرام کرد"اما بمیرم عصر روز یازدهم،این نازدانه آمد کنار گودال قتلگاه،هر چه گشت بلکه یه بار دیگه آغوش بابا رو پیدا کنه،دست نوازش بابا رو رو سرش بیاره... هر کاری کرد نتونست"میدونی چرا؟اخه هر طرف بدن رو برداشت طرف دیگه متلاشی شد...."
بدن امام احترام داره،هر کاری کرد دید بدن داره متلاشی میشه،اخرالامر بدنو رو زمین گذاشت،"فنکبت علیه" بر اون بدن سجده کرد... این لبارو گذاشت بر اون رگای بریده،یه وقت شنید از اون حنجره خونی بابا این صدا بلند شد،سکینه جان،به شیعیان من سلام مرا برسان،بگو بابامو لب تشنه کشتن...
ای حسین ....
شِیعَتِی مَا اِنْ شَرِبتُم ماءَ عَذْبٍ فَاذْکُرُونی
اَوْ سَمِعْتُمْ بِغَریبٍ اَوْ شَهِیـدٍ فَانْدُبوُنی
*اگه من و تو روضه خون شدیم،از اثر اون سلامیه که از حنجره ی اربابمون به ما رسیده،روضه رو به همون جایی ختم کنم که شعرم ختم شد،سکینه جان به اونا بگو:*
لَیْتَکُمْ فِی یَوْمِ عاشُورا جَمیعاً تَنْظُروُنی
کَیْفَ اَسْتَسْقِی لِطِفْلی فَابَوْا اَنْ یَرْحَمُونی
حسین ....
بأبی المستضعف الغریب،یا قتیل الله یااباعبدالله
لطفی که کرده ای تو به من مادرم نکرد
ای مهربان تر از پدر و مادرم حسین....
بالحسین یاالله
شب جمعه می وزه تو حرم یه عطر سیب
میگیره همین شبم دل نوکرت عجیب
میره هرکسی حرم به خدا که میشه دلش حزین
شب جمعه زائرت مادرته و ام بی بنین
همه فکر و ذکر نوکرته یه سلام همین آقا
بده رو به رو ضریحو بذاره سرش رو رو زمین
به تو آقا بدهکارم منم اونی که بیمارم
ولی دل که آقا دارم
شده عمری آقا کارم از غم دوری می بارم
سر رو تربت که میذارم
امون ای دل امون ای دل (4)
میخونی با یک نگات غم چشمای ترو
کی میدونه بهتر از شما حال نوکرو
وقتی روضه های قتلگاهت آقا میشه قاتلم
دیگه درد دوری از حرمو بذارم کجا دلم
کاشکی باشمو ببینم آقا با دعای مادرت
یه سفر با مادرم شده زیارتتو شاملم
تو که آقا سوام کردی واله و مبتلام کردی
عاشق کربلام کردی
پس خودت من رو راهیم کن آقا بازم هواییم کن
منو کرببلاییم کن
امون ای دل امون ای دل (4)
هیئتیا همه میدن، جونشونو برا حسین
ای که فدای مادرت، تموم مادرا حسین
آخرش عاشقت شدم، اول ماجرا حسین
کاش که بیفته این شبا، گذرت این ورا حسین
بی تو که باشم، دل میگیره غم، دلهره ی محشر دارم
من چه جوری از، نوکری تو، آخه آقا دست بردارم
سر فدای تو، حیفه که فقط، نذرت همین یک سر دارم
ذبیح العطشان حسین 4
شبای اشک و روضه و، نطق منابر حسین
این شبا سینه می زنیم، فقط به خاطر حسین
نوکر اگه نیاد حرم، بگو کجا بره حسین
برابر هزار حجه، اجر مسافر حسین
شوق حرمت، توی سرمه، چون یه دل راغب دارم
من هنوزم از، شیش گوشه ی تو، خاطره ی جالب دارم
زیر سایه تم، دنیا بدونه، که منم یه صاحب دارم
ذبیح العطشان حسین 4
داره می گرده کهکشون، به روی محور حسین
جن و ملک همه زدن، زانو به محضر حسین
فاطمه زد به سینه مون، مدال نوکر حسین
مادری کرده واسمون، خدایی مادر حسین
شب تا به سحر، هر کوی و گذر، اسم تو رو بر لب دارم
با نفس تو، شیعه شدم و، علقه به این مذهب دارم
دار و ندارم، هر چی که دارم، از دعای زینب دارم
ذبیح العطشان حسین 4
تا هستی توی زندگيم غمی ندارم به جز خودت رفیق و همدمی ندارم
میدونی خاطرت برام خیلی عزیزه اگه نباشی زندگیم بهم می ریزه
آدم اونه که آدمته / قبله ی دلم حرمته/ هر چی دارم از کرمته ۲
بابی انت و امی يا اباعبدالله ۴
عاقبتم بخيره وقتی با تو باشم روزم سياهه اگه از شما جداشم
نذار جدا بشم ازت حتی يه لحظه هر کی بشه غلام تو اون وقت می ارزه
باتو از بدي جدا شدم/ نوکرت شدم آقا شدم/ قطره بودم و دريا شدم ۲
بابی انت و امی يا اباعبدالله ۴
گدای خونه ی توام آبرو دارم برات کربلا میخوام آرزو دارم
جامونده ی کرببلام غمم زیاده چی میشه اربعین بیام حرم پیاده
خيلي اين روزا تنگه دلم/ آرزو دارم بازم برم/ لک زده دلم برا حرم
بابی انت و امی يا اباعبدالله ۴
تا هستی توی زندگيم غمی ندارم به جز خودت رفیق و همدمی ندارم
میدونی خاطرت برام خیلی عزیزه اگه نباشی زندگیم بهم می ریزه
آدم اونه که آدمته / قبله ی دلم حرمته/ هر چی دارم از کرمته ۲
بابی انت و امی يا اباعبدالله ۴
عاقبتم بخيره وقتی با تو باشم روزم سياهه اگه از شما جداشم
نذار جدا بشم ازت حتی يه لحظه هر کی بشه غلام تو اون وقت می ارزه
باتو از بدي جدا شدم/ نوکرت شدم آقا شدم/ قطره بودم و دريا شدم ۲
بابی انت و امی يا اباعبدالله ۴
گدای خونه ی توام آبرو دارم برات کربلا میخوام آرزو دارم
جامونده ی کرببلام غمم زیاده چی میشه اربعین بیام حرم پیاده
خيلي اين روزا تنگه دلم/ آرزو دارم بازم برم/ لک زده دلم برا حرم
بابی انت و امی يا اباعبدالله ۴
هیئتیا همه میدن، جونشونو برا حسین
ای که فدای مادرت، تموم مادرا حسین
آخرش عاشقت شدم، اول ماجرا حسین
کاش که بیفته این شبا، گذرت این ورا حسین
بی تو که باشم، دل میگیره غم، دلهره ی محشر دارم
من چه جوری از، نوکری تو، آخه آقا دست بردارم
سر فدای تو، حیفه که فقط، نذرت همین یک سر دارم
ذبیح العطشان حسین 4
شبای اشک و روضه و، نطق منابر حسین
این شبا سینه می زنیم، فقط به خاطر حسین
نوکر اگه نیاد حرم، بگو کجا بره حسین
برابر هزار حجه، اجر مسافر حسین
شوق حرمت، توی سرمه، چون یه دل راغب دارم
من هنوزم از، شیش گوشه ی تو، خاطره ی جالب دارم
زیر سایه تم، دنیا بدونه، که منم یه صاحب دارم
ذبیح العطشان حسین 4
داره می گرده کهکشون، به روی محور حسین
جن و ملک همه زدن، زانو به محضر حسین
فاطمه زد به سینه مون، مدال نوکر حسین
مادری کرده واسمون، خدایی مادر حسین
شب تا به سحر، هر کوی و گذر، اسم تو رو بر لب دارم
با نفس تو، شیعه شدم و، علقه به این مذهب دارم
دار و ندارم، هر چی که دارم، از دعای زینب دارم
ذبیح العطشان حسین 4
شب جمعه می وزه تو حرم یه عطر سیب
میگیره همین شبم دل نوکرت عجیب
میره هرکسی حرم به خدا که میشه دلش حزین
شب جمعه زائرت مادرته و ام بی بنین
همه فکر و ذکر نوکرته یه سلام همین آقا
بده رو به رو ضریحو بذاره سرش رو رو زمین
به تو آقا بدهکارم منم اونی که بیمارم
ولی دل که آقا دارم
شده عمری آقا کارم از غم دوری می بارم
سر رو تربت که میذارم
امون ای دل امون ای دل (4)
میخونی با یک نگات غم چشمای ترو
کی میدونه بهتر از شما حال نوکرو
وقتی روضه های قتلگاهت آقا میشه قاتلم
دیگه درد دوری از حرمو بذارم کجا دلم
کاشکی باشمو ببینم آقا با دعای مادرت
یه سفر با مادرم شده زیارتتو شاملم
تو که آقا سوام کردی واله و مبتلام کردی
عاشق کربلام کردی
پس خودت من رو راهیم کن آقا بازم هواییم کن
منو کرببلاییم کن
امون ای دل امون ای دل (4)
هر جا رو رفتم هر جا رو گشتم
بهتر از هیات جایی نیست ای اربابم
من مست مستم چایی روضت
شراب و اللهِ چایی نیست ای اربابم
از تو حسینیت/ دلمو پر دادم/ میبینم اون روزی که واسه تو سر دادم
بهترین لذته/ بردن نام تو/ هرکسی منصب داره منم غلام تو
من مجنون تو لیلامی من نوکر تو آقامی
تو شاه و من هم رعیت ولی رفیقی و همیشه باهامی
السطلان ابی عبدالله
دار و ندارم ای کس و کارم
زندگیه بی تو سخته ای اربابم
آروم جونم هرکی میدونم
با تو رفیقه خوشبخته ای اربابم
حس قشنگیه/ که یه نوکر زادم/ همه از دم نوکرتو بودن اجدادم
روزگار چرخیده/ رسیده نوبت به/ پسرم که سینه زنه تو روضت آقا
من مجنون تو لیلامی من نوکر تو آقامی
تو شاه و من هم رعیت ولی رفیقی و همیشه باهامی
السطلان ابی عبدالله
شب هفتِ آقام حسینِ
شب جمعه حرم چه غوغاست
شب هفتِ آقام حسینِ
مادرش فاطمه کربلاست
این نوکر، ولی جامونده
این دوری، اون و سوزونده
اسمش رو، تا که بنویسن
باز از دور، زیارت خونده
حرم هم نبری پای تو
می مونم می مونم می مونم
تا نفس دارم از تو آقا
می خونم می خونم می خونم
اربابم ثارالله یاحسین یاحسین
******
شب هفتْ دیگه غصّه نخور
نگو آقا رو خاک صحراست
دو سه روزی میشه که جسمش
زیر خاک میون بوریاست
رو سینش، علی اصغرش
پائین پاش، علی اکبرش
فاصله است، ولی آقامون
میونِ، سر و پیکرش
سری که مثل ماه دُوْرش پُر
کوکبِ کوکبِ کوکبِ
صوت قرآنش تسلّیِ
زینبِ زینبِ زینبِ
اربابم ثارالله یاحسین یاحسین
******
شب هفتِ آقاست ولی دل
تو شبای دهه اوّلِ
مثل من کی دلش گیرِ اون
روضه های دهه اوّلِ ؟
شرمندم، که زنده موندم
شرمندم، ازت کم خوندم
روضه ی، آتیش و خیمه
بدجوری، آقا سوزوندم
زینب تو که دوریت واسش
مشکلِ مشکلِ مشکلِ
چند روز همسفر شده با
حرمله حرمله حرمله
اربابم ثارالله یاحسین یاحسین
*شب(روز) هفت غم مولا رسیده
نالد یک مادر قامت خمیده
نور دو عینم
مظلوم حسینم
واویلا واویلا آه و واویلا
******
*مادر ،رزق دلم سوزِ عزا بود
سر مقدست بر نیزه ها بود
چَشمم ترِ تو
سنگ و سرِ تو
واویلا واویلا آه و واویلا
******
*دلم از داغ تو بی صبر و تاب است
منزل بعدی ات بزم شراب است
ظلمِ بی کران
چوب خیزران
واویلا واویلا آه و واویلا
تو که با یک گوشه نگات غم عالمو ز قلبم میبری
الهی من بشم آقا فدات بگو این غلام سیاتو میخری
تو رو جون دخترت منو بخر
نوکر دیونتو حرم ببر
منو بخر - حرم ببر
دیگه من شدم برات یه نوکر خونین جگر
به فکرمی که / به فکرت هستم
تو میخوای نوکرت باشم
لایقم کن تا / نوکر بزم
عزای خواهرت باشم
حسین وای ۲
شب روضه دلم یه جوریه دوای درد دلم صبوریه
سر من فدای ناموس علی الهی شهید بشم تو سوریه
مس قلبم الهی بشه طلا
میخره دل منو امام رضا
امام رضا - امام رضا
منو پر بده برم با کفترات کرببلا
غمی نشسته/ میون سینه
غمه تو خیلی شیرینه
دلخوشیم آقا/ تو روضه اینه
مادرت داره میبینه
حسین وای ۲
هر كسی شد خراب تو، خونه ی قلبش آباده
اشک چشمش سرازير و، روز محشر دلش شاده
مادرت فاطمه خواسته، زير سايت
روز و شب های ما سرشه، حسين جانم
توی هيئت پای روضت، برای تو
گونه ی نوكرا ترشه، حسين جانم
غير زيبايی آقا/ نيست در خونه تو
خوش به حال كسی كه/ ميشه ديوونه ی تو
حسين حسين وای ۴
از تو پنهون كه نيست آقا، اين دلم عقده ها داره
گوئيا هر قدم هر دم، ميل كرببلا داره
كربلا رفته ميدونه، چه حسيه
وقتی حرف غروبای، حرم ميشه
اين محاله كه از يادش، بره آقا
هركی مهمون شب های، حرم ميشه
گوشه به گوشه ی اين/ دنيا ميشه فراموش
وقتی كه ميشه حرف از/ گوشه گوشه ی شيش گوش
حسين حسين وای ۴
زندگيش رو به راه ميشه، اونيكه عبد دلداره
پادشاهی اين عالم، نوكريه علمداره
ميزنيم سجده بر روی، خاک تربت
چون كه زير قدم های، اباالفضله
مادرش فاطمه گفته، شفيع ما
روزمحشر دو دستای، اباالفضله
هستن ام البنينی/ نوكرای اباالفضل
تا قيامت ميخونن/ از وفای اباالفضل
حسين حسين وای ۴
در تاب و در تبم، الحمدلله حسینه مکتبم، الحمدلله
تو بزم روضه ها، یه عمریه که گدای هر شبم، الحمدلله ۲
الهی بشم از مدافعان زینبت
آقاجون فدای ترک های روی لبت ۲
حسین حسین حسین
لحظه شمارِ روضه هاتم از حالا گریون عزاتم
نیومده ماه محرّم غمگین مثه پرچم سیاتم
ماه غمت، ماه گریه هاس، حاجتا رواس، شور عاشقا فقط حسینه
محرمت، میرسه ز راه، اشک و سوز و آه، داغ روضه ها فقط حسینه
آی نوکرا زمون ماتم اومد
حیَّ علی العزا، مُحرم اومد
واویلا آه و واویلا 2
سینه پراز اندوه و درده بساط شادی سرده سرده
کتیبه های محتشم باز دلای ما رو قبضه کرده
تلاطم، بزم نوکرا، نوحه و نوا، حال هیئتا لبریزه شوره
ترنم، چاووش عزات، پرچم سیات، چشمه های ناب ناب نوره
آی نوکرا زمون ماتم اومد
حیَّ علی العزا، مُحرم اومد
واویلا آه و واویلا 2
شُکر حق باز دیدم/ من مُحرّمتو حسین
ماه ماتم تو حسین/ رقص پرچم تو حسین
دوباره چشمامون/ مثل ابر بهاریه
هر لحظه غرق زاریه/ وقت دل بیقراریه
باز، شدم آواره ت، توی هر هیئت دوباره با تو، میکنم بیعت
ای گل زهرا، دلبر دلها میمیرم واست، عصر عاشورا
جونم فدای تو وقف عزای تو
ایشالّا جون بدم، برای تو
ارباب، حسین حسین 3
پیرهن مشکیمو/ باز میکنم آقا به تن
جاری میشه اشکای من/ واسه تو شاه بی کفن
این سیاهیِ ما/ بیرق شاه کربلاس
یادگاریِ شُهداس/ سرمایه ی ما نوکراس
آه، پُرِ تاب و تب، شده دل امشب بمیرم واسه، خواهرت زینب
نغمه ی چاووش، میرسه بر گوش شده دلهامون، ضریح شیش گوش
فصل عزا شده دل کرْبلا شده
شوری در عالمین، به پا شده
ارباب، حسین حسین 3
به گوشم میرسه/ ناله و آه مادرت
صوت جانسوز خواهرت/ بمیره کاشکی نوکرت
دوباره غرق خون/ میشه یک کهنه خنجری
پیش چشمای خواهری/ رو نیزه ها میره سری
وای، از غم اصغر، غصه ی اکبر از اسیریِ، خواهری مضطر
عالمی میشه، غرق آه و غم خواهرت میره، بزم نامَحرم
طشت زر و عدو یک طفلِ بی عمو
آواره زینبِ، تو کو به کو
ارباب، حسین حسین 3
دلشوره دارم آقاجون یه غصه توی دلمه
زنده نگه دارم آخه دوباره باز محرمه
من دخیل علمتم/ زیر دین کرمتم
خواب دیدم با سینه زنات/ اربعین تو حرمتم
مجنون و مست شیش گوشم عمریه خونه بر دوشم
با اذن مادرت زهرا امسالم مشکی میپوشم
مولا یا ابی عبدالله 4
دعای خیر مادرت پشت سرم بوده و هست
کرب و بلایی که بی بی امضا کنه چیز دیگست
منم اسیر ضریح تو/ ندیدم آقا شبیه تو
شفا گرفتم توی حرم/ گرم آقا دم مسیح تو
عمرم رو به تو مدیونم سربارم به تو میدونم
دادی به نوکرت عزت ای آقا از تو ممنونم
مولا یا ابی عبدالله 4
چند ساله توی ماتمت گریه کن و سینه زنم
محرما واسه ی تو، صفر گدای حسنم
علت دل پریشونیم/ زخم لطمه رو پیشونیم
روضه هات سنگینه آقا/ نذر خواهر تو جوونیم
تا شیعه توی این دنیاست پرچم حرمت بالاست
هرکس یه یاحسین گفته یوم الحشر ضامنش زهراست
مولا یا ابی عبدالله 4
پرچم سیاه شال عزا، دوباره فصل ماتم
تازگی همیشگی، تو شعرای محتشم
دوباره مقتل و لهوف، روضه های مجسم
شبیه یک حسینیه، شده تموم عالم انگار
با اذن مادری جوون، مشکی می پوشه هر عزادار
حسین حسین کرب و بلا ۳
یاد کنید از حسین چیا، هر کی اسیر خاکه
یادت نره شهیدی که، هنوز هم بی پلاکه
هر چی داریم ارثیه از، اون نفسای پاکه
تو این بساط، به عاشقا، هیچکسی خرده نمیگیره
هیچ وقت اشک، شمرخونِ تو، تعزیمون یادم نمیره
حسین حسین کرب و بلا ۳
آدرس ایمیل جهت ارتباط بامدیر وبلاگ