دستت به نشانه گدایی بالا
گو ذکر حسین با صدایی بالا
یک دست شدند زیر دستان حسین
ای پرچم هر چه کربلایی بالا
دستی به سینه محکم به سینه محکم
دستی شبیه پر چم شبیه پرچم
وقت جنون رسیده جنون رسیده
این تو این اسم اعظم این اسم اعظم
با هر حسین حسینت حسین حسینت
آتیش بزن به عالم بزن به عالم
وقتی حسین حسین میپیچه در هم
زهرا زبون میگیره به به جانم ما رو
به عشق این دم میخره از دم مارو
به عشق این دم میخره از دم
ذکر حسین و دم بگیر وای
سینه بزن علم بگیر
ذکر طی الارض تا کربلا هستی
پس سر جات قدم بگیر وای
ذکر حسین و دم بگیر وای
حالت موج یم بگیر وای
بعد از این که از چشمات اشک و گرفتی
از هیئت حرم بگیر وای
ارباب میبینی اینا لشکرتن همه نوکرتن
ارباب میبینی اینا کفترتن همه دم پرتن
ارباب میبینی شما سر بطلب فدای سرتن
سینه بزن ذکر بگو پا بکوب
پرچمتو به عرش اعلا بکوب
این رجز بر سر اعدا بکوب
ما همه سرباز توییم فرمانده
امر کنی سری به پیکر مانده
عمری حرم با دلامون بازی کرد
از تو به کفترات حرم پر مانده
دل ما بین حریم دو برادر مانده
فقط امضای حرم از سوی مادر مانده
نذار درمانده بشیم فقط همین در مانده
پشت دریم در وا کن
شاه کریم در وا کن
بخشش از بزرگتره
کوچیکتریم در وا کن
در واکن که گدای روی ماه توییم
درواکن ما همه غلام سیاه توییم
در واکن مستحق یک نگاه توییم
درواکن ما همه غلام سیاه توییم
نوکر بودیم نه از طفلی از ازل حسین
کاش تکلیفو بدونم حد اقل حسین
کی میگیریم ضریحت رو در بغل حسین
صلی الله علی الباکین علی حسین
کاش زهر حجر بشه وابستت عسل حسین
کاش دور تو بگردیم بر دور یل حسین
کاش دور ما بگرده اونجا اجل حسین
صلی الله علی الباکین علی حسین
