کوفیا یتیماشون ظرف شیر تو دستاشون

چشم به راه باباشون منتظر نشستند

کنج خونشون اما بین بستر بابا

خسته از همه دنیا فرقش رو شکستند

اروم اروم توی بستر

میباره علی از غم دنیا

میگه امشب به ملائک

علی رو ببرید پیش زهرا

غریب حیدر حیدر حیدر

********************************

گریه میکنه زینب جون مجتبی بر لب

با یه سینه پر تب روضه خون حسینه

اون که تیره و تاره اشکای غم یاره 

چشمای علمداره دل به شور و شینه

تا میبینند باباشونو

سر پر خون توی بستر

میسوزن با غم یاد 

تب بستر و پهلوی مادر

غریب حیدر حیدر حیدر

**********************************