ای که بر عالمی مقتدایی           کوفه باشد شهر بی وفایی

یا حسین ای سبط طاها                     مُسلِمت گردیده تنها

زین سفر صرفِ نظر کن                     ره عوض کن جان زهرا

وا غربتا

******

کوفیان شرم و حیا ندارند         بی وفایان اینجا بی شمارند

از غم تو بی قرارم                              بنگر این احوال زارم

در میانِ این همه مَرد                   کس نشد جز طوعه یارم

وا غربتا

******

از بالای این دارالعماره                   دارم سوی کربلا اشاره

ذکر آهم گشته بر لب                   روز عمرم همچنان شب

در دمِ جان دادنِ خود                      می کنم گریه به زینب

وا غربتا